Dag 3 - 13 augustus

We verlaten de boot en dat gaat niet zonder slag of stoot. We moeten natuurlijk bij elkaar blijven en aangezien M&M met de motoren op een ander dek in een hoekje gepropt staan met 28 andere motoren en wij op dek 4 staan en dus als laatste de boot af mogen rijden, hebben we afgesproken meteen buiten de boot te stoppen op een parkeerterrein en daar op elkaar te wachten. Wij zijn eerder van de boot af en stoppen dan ook op de afgesproken eerstmogelijke parkeergelegenheid. Meteen worden we door een medewerker van de Colorline weggejaagd. Gelukkig komen M&M meteen achter ons de boot af en ook zij denken op hetzefde terreintje te kunnen stoppen, maar ook zij worden weggejaagd. Gelukkig kunnen we na de douane waar we gemakshalve de ingekochte sigaren en de megafles Bailys niet aangeven, stoppen op een randje parkeergelegenheid. De andere 28 motoren en bijbehorende bagageauto's doen hetzelfde en dus wordt het een warboel van krioelende motoren en auto's. Uiteindelijk zijn we vrij snel Oslo uit en gaan we op weg naar het Noorden richting onze eerste overnachtingsplaats. Of het aan de navigatie of aan de bestuurder van de voorrijder (M dus) lig weet ik niet, maar we rijden vandaag over weggetjes waar volgens mij al in geen 20 jaar een Noor is geweest. We hobbelen door kuilen en gaten met een snelheid van 20 kilometer per uur. Later horen we dat het noch de navigatie, noch de voorrijder was, maar dat M vooraf thuis de navigatie heeft gemanipuleerd om zo een aantal stukken oude route te kunnen rijden. We pauzeren regelmatig onderweg. Dan weer op een parkeerterrein langs de weg, dan weer in een dorpje. Waar je ook stopt in Noorwegen, overal staan openbare toiletten. We maken er gretig gebruik van. Milan slaapt gemiddeld elk uur 50 minuten. Van hem hebben we echt geen last. Hij is zo lief en geduldig. Pauze op een parkeerplaats. Uitzicht bij de parkeerplaats. Na een sanitaire en lichamelijke stop in Gol rijden we door naar het Hemsedal. Waar ken ik dit toch van? Later herinner ik me dat Hemsedal vaak in de winter op tv is vanwege de skiwedstrijden en de langlaufbanen. Het is een prachtig dal. Noorwegen is zowiezo prachtig. Het is er groen en rustig en overal is water. Rivieren kun je het niet noemen, maar hard stromend water. Raften zou er gevaarlijk zijn, zo gaat het tekeer. Je kunt er in ieder geval niet met een boot op varen. Elanden zien we helaas nog niet. De wegen zijn redelijk tot goed en op veel plaatsen wordt aan de weg gewerkt. Snelwegen kennen ze niet en om 300 kilometer te rijden zijn we dan ook een dikke 7 uur bezig. Dat is geen straf, want er is zoveel te zien onderweg. Ineens, totaal onverwacht, zijn we bij het Hyttecenter Borgund. Even is er twijfel, omdat er een heel andere naam bij de camping staat en omdat er in de verste verte geen dorpje dat Borgund heet is te zien. Later blijkt dat Borgund helemaal geen dorpje is en dat de staafkerk (Stavkyrkje) het enige belangrijke aan Borgund is. De camping annex het Hyttecenter is weldegelijk de juiste. Een ietwat vettige oudere man hang onderuit gezakt op een krukje achter zijn toonbank en bevestigd dat de naam Snel daadwerkelijk in zijn agenda voor komt en ook nog wel op deze dag. We kunnen dus niet fout zijn. De blokhut is wat aan de oude kant en onder de bedden ligt het gebruikelijke blokhuttenstof, maar verder is het ok. Milan heeft een stapelbed boven ons bed. Met z'n drieeën op de kamer dus en M&M een eigen kamer. Er is een piepklein keukentje en een toilet met douche. Alles aanwezig dus en zelfs dekbedjes, kussens en een theedoek. Het uitzicht is de doorgaande weg waar dag en nacht wordt gewerkt in de vorm van het afschrapen van het asfalt voor onderhoud. Last hebben we er absoluut niet van. Voor Milan is er een trampoline en ook hij beschouwd deze camping alszijnde ok. Dat hij 's avonds van de trampoline afvalt doet zijn mening niet veranderen. Onze eerste blokhut in Borgund. We bestellen bij de eveneens ietwat slonzige vrouw van de wat te vette man een hamburger met friet en voor Milan een worstje met friet. Helaas heeft ze nog net genoeg friet voor een postje voor Milan en dus moeten wij het doen met een broodje hamburger en sla. Het smaakt wonderwel nog ook. Kan ook niet anders na een dag autorijden. We slapen prima en zelfs Milan horen we pas om een uur of 4 snachts voor het eerst. Hij kruipt bij papa in bed en ronkt verder tot dik 8 uur.

13 augustus 8.30 uur We zijn over een uurtje in Oslo. De reis ging goed en we hebben redelijk geslapen. Rond 4 uur flinke deining. Helaas kunnen we nog steeds niet met de laptop op internet, dus geen foto`s en nog niet het hele verslag. We doen vandaag weer een poging later op de dag. soma flecka zzlryz zoloft positive feedback :((( 180 cheap saturday tramadol 956777 carisoprodol chromatography 8DD how does fengabine work? ewuxnx Schrijf een reactie